مدح و منقبت حضرت امام حسن مجتبی علیهالسلام
گره به کار بیفـتد، گرهگشا حسن است ابوتراب چو گنج است و کیمیا حسن است کسی که سفرۀ شاهانهاش به چـشم آمد کسی که پُر شده دور و برش گدا حسن است مـیان خـلـق غـریـبـم ولـی خـبـر دارم برای خسته و درمانده آشنا حسن است سـفـارشِ پــدرم بــوده از هـمــان اول که ذکرِ روی لبم موقعِ بلا حسن است زمانِ کودکیام مـادرم به گوشم خواند امـامِ دومِ ما بچـهشـیـعـهها حسن است بقیع، روضۀ در خلوت امام رضاست مرادِ پـنجـره فـولاد از شفا حسن است دلیـلِ حـفـظِ وطـن در وصـیـتِ شـهـدا به خون سرخ و به سربندِ سبزِ یاحسن است علم به دست گرفت و جهان تماشا کرد برای حـیدرِ کرار جانفـدا حسن است وقار در سخـنـش انـسجـام زیباییست که حُسن یوسف و حُسن ختام با حسن است |